غزل شمارهٔ ۱۵۱ حافظ شیرازی

22 05 2015

Kadir Hoca ile son ders, son gazel, Hâfız-ı Şirâzî’den:

دمی با غم به سر بردن جهان یک سر نمی‌ارزد

به می بفروش دلق ما کز این بهتر نمی‌ارزد

به کوی می فروشانش به جامی بر نمی‌گیرند

زهی سجاده تقوا که یک ساغر نمی‌ارزد

رقیبم سرزنش‌ها کرد کز این باب رخ برتاب

چه افتاد این سر ما را که خاک در نمی‌ارزد

شکوه تاج سلطانی که بیم جان در او درج است

کلاهی دلکش است اما به ترک سر نمی‌ارزد

چه آسان می‌نمود اول غم دریا به بوی سود

غلط کردم که این طوفان به صد گوهر نمی‌ارزد

تو را آن به که روی خود ز مشتاقان بپوشانی

که شادی جهان گیری غم لشکر نمی‌ارزد

چو حافظ در قناعت کوش و از دنیی دون بگذر

که یک جو منت دونان دو صد من زر نمی‌ارزد





تو مدار قرار ما شدهء

9 05 2015

11187393_751821404932265_7805731085819831797_o

Dilberâ dûstdâr-i mâ şode’î / Mûnis-i rûzgâr-i mâ şode’î 

Omrhâ şod ki bîkarâr-i toyem / To medâr-i karâr-i mâ şode’î

Fâilâtün / Mefâilün / Feilün

Sevgili! Sevdiğimiz sen oldun / Şu zamanda bize can dostu oldun

Ömür geçti; sayende yerimde duramam / Sen bizim huzur kaynağımız oldun

Çeviri: Mehmet KANAR